Τσιγαρόβηχας..

Στα τριάντα πιά. Αγάμητη, άγαμη..Ισκιος βαρύς στα μάτια των Καραντάνογλου , η Σοφούλα , το στερνοπούλι τους.
- Οι πουτάνες κι οι τρελλές...αμή .. τι θαρρείς έρμη..σφύριζε μέσ'απ' τα δόντια της η Τικτίκω, καθώς φοβέριζε τα κρεμμύδια στο μαγειριό.
Υστερα, αρχίσανε κάτι ψου-ψου με την κουνιάδα τους , κάτι μαλεμπιά , κάτι μπεζέδες αλλάξαν χέρια , μπήκε ο Λευτέρης γαμπρός στους Καραντάνογλου, δόξη και τιμή ( και κάτι μπαϊρια στην Τούζλα , ξερικά , πλάϊ στο κύμμα , μήτε αρμυρίκια δεν τα καταδέχονταν ,
τι να πεις..).
Πρώτη νύχτα , η καργιόλα στρωμένη , σεντόνια τα καλά ,τα κολλαριστά -απ' την προίκα της η Σοφούλα , η Σοφούλα με τη λιζέζ , ανήσυχη, καλοπλυμμένη - ας όψεται η κουνιάδα - ,
εν αναμονή .
Μπήκε , κάπως βαριά ο άντρας της με μπενεβρέκι και μιά τσατσάρα στο χέρι που έψαχνε να την αφήσει , την πήρε η Σοφούλα την έκρυψε πλάϊ , στο κομό ,
- Σβένεις τη λάμπα πασσά μου? ζήτησε μαλακά ,
έδωσε μιά ο Λευτέρης , την απόσβησε και σάλταρε στο κρεββάτι ,
κομμάτι άτσαλα θα πεις αλλά τέτοιες ώρες...
Κάμαν τι κάμανε , στα μουγγά αλλά σβέλτος ο γαμπρός , τέλεψε , σηκώθηκε γιά κατούρημα , γυρίζοντας,
η Σοφούλα εκεί .. με τα μάτια ακόμα στο ταβάνι .
Τράβηξε μιά καρέκλα ο Λευτέρης , έκατσε δίπλα της . Σκεφτικός.
Κάτι σα να'θελε να πει..ξερόβηξε μιά-δυό , έτσι σαν πρόλογος να πούμε , στο δρόμο το'χανε πάλι.

-Ευχαριστώ ...
έκρωξε ξαφνικά κι έβηξε να καθαρίσει το λαιμό του .

Την κοίταξε στα μάτια , ίσια .
Επιασε το πακέτο απ' τον κομό. Αναψε .

Σε λίγο ο κόκκορας θα'γδερνε έξω το λαρύγγι του . Ξημέρωμα .