Σάββατο, Οκτωβρίου 07, 2017

Το πουλάω το σπίτι

Περισσεύουν τα μάτια, λιγοστεύουν τα βλέματα.Ποτάμια λέξεις στο βρόντο, κανείς δεν ακούει κανέναν.Τα θυμάσαι τ'αηδόνια στο Μαρμαρά?Μετά,σιωπή.Καιροί της ανάγκης, τότε και τώρα. Στο είχα τάξει, θυμάσαι? "Ασπρη μέρα μαζί μου, μην περιμένεις".Κοίταξες τα παπούτσια σου και χαμογέλασες.Ακόμα χαμογελάς, τα παπούτσια λυώσανε, εσύ άντεξες γαμώντας τα προγνωστικά των μπαγαπόντηδων.Παίζαμε τα ρέστα μας τότε, θυμάσαι?Μας τα πήραν με κάτι κακοφτιαγμένους καραγκιόζηδες κι εσυ εκεί.Παπούτσι,χαμόγελο,τσιμουδιά.Αξημέρωτα, για ινσουλίνες.Με τι να σε σκεπάσω, να' βρεχε ρε γαμώτο λίγη κοτόσουπα, ένα μικρό,ανεπαίσθητο θαύμα,πού χάθηκε όλος ο παράξενος,μεγάλος κόσμος ρε σκυλιά?
Πού ?

Δευτέρα, Μαρτίου 21, 2016

Οι λέξεις και τα πράγματα.Ο πόνος.


Ο πόνος μάτια μου, είναι το μεγάφωνο του Θεού, σ' έναν κόσμο κουφό.

Τρίτη, Μαρτίου 15, 2016

Φάγαμε και σήμερα....

Σαρακοστή.Τσίπουρο απ' το χωριό.Πανωλεθρία θαλασσινών,σαλάτες Μακεδονία,νηστίσιμη φέτα (χωρίς γάλα), νηστίσιμα - πάντα- λουκάνικα (τόφου), εναλλακτικοί κεφτέδες λαχανικών (ε....νηστίσιμοι ασφαλώς!), νηστίσιμα -τύπου- σουβλάκια (σόγιας) , λαγάνες με και χωρίς , φασόλια κλαστερά και δημοτικά γλέντια με διανομή χαλβά και ρετσίνας σε πλαστικό ποτηράκι (οιονεί νηστίσιμο η αλήθεια είναι..).Ηταν και μια συγνώμη στο τέλος αλλά μάλλον κάπου θα παράπεσε.
Ε, με τόσα νηστίσιμα...

Κυριακή, Μαρτίου 13, 2016

Η δικιά μας μαντλέν..

Γεύσεις , μυρωδιές από καμένο βούτυρο (καλό) , η μάννα σιδερώνει στο μεγάλο τραπέζι της κουζίνας, τα φώτα χαμηλωμένα, σιγοτραγουδάει τα παλιακά που της αρέσουν,περιμένει το μπαμπα που πάλι (Δευτέρα για..) άργησε και θα' ρθει κρατώντας για εξιλέωση όχι βέβαια τριαντάφυλλα αλλά μια σακουλάρα φρεσκοσφαγμένο κρέας , κόκκινο κι αυτό και μυρωδάτο, όπως μπορεί ο καθένας. τελικάhttp://www.madameginger.com/%CF%83%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B3%CE%AD%CF%82/syntages-mageirikis/kyrios-piata/%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%AC%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AC%CE%BA%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%86%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%BD%CE%BF-%CE%BC%CE%B5-%CE%B3%CE%B9%CE%B1/
...   

Τετάρτη, Μαρτίου 02, 2016

Παρ' ολίγον τσιμπούκι..

Άκου τώρα, άμα το 'χει το κάρμα σου...Μπαίνει που λες πρωϊνιάτικα , ξανθιά , ντερέκι, κάργα χαμογελαστή νεαρά συνάδελφος στο γραφείο και μου λέει φουριόζα, κρατώντας χαρτί και στυλό στα χέρια :"Λοιπόν! Αύριο στις δυόμιση λέμε εδώ με τα κορίτσια να κανονίσουμε για ένα ΤΣΙΜΠΟΥΚΑΚΙ!  Τι λέτε??..."
 Η αλήθεια , ανατρίχιασα..."τσιμπουκάκι"??....έτσι ξερά??? ...και με ώρα προσέλευσης????... και ξανθιά????? Πω ρε πούστη έχει ξεφύγει πραγματικά η νέα γενιά , άρχισα να σκέφτομαι στο πίσω μέρος,  ενώ - φυσικά- πρόλαβα να ψελλίσω ένα τρομαγμένο αλλά αποφασιστικό "Μέσα είμαι!!!".....
Σχετικά γρήγορα (όλα τα ωραία κρατάνε λίγο....) η κοπελιά κατάλαβε , διόρθωσε "ε....τσιμπουΣάκι έτσι???" (χαμόγελο "τα σκάτωσες τώρα!") και την έκανε αφού με καταχώρησε στη λίστα της...
Ρε πούστη , στο παρατσάκ ....! σκέφτηκα μάλλον θλιμμένα. Πάμε γι' άλλα.....

Κυριακή, Δεκεμβρίου 20, 2015


ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟ ΘΕΟ



-"..Μπορείς να πεις: - Αυτή τη φορά, με νίκησες.Αλλά..μη σε νοιάζει.Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά. θα τα ξαναπούμε !...
Μπορείς να πεις: Νίκησες λοιπόν.Πικράθηκα βέβαια που με νίκησες αλλά σε συγχωρώ.Ο Θεός είναι μεγάλος !...
Κοντεύοντας στη στροφή του δρόμου , μακάρι να μπορείς να πεις: Με νίκησες !Μπράβο ! Πού θα πάμε να το γιορτάσουμε ?..." ( " Χορεύοντας το Θεό"  , χειρόγραφο παλίμψηστο 12 σελίδων,του "μαύρου" σούφι Υehud-el-Ismak'i. Κάθε μία απο τις 12 σελίδες, είναι ένας άλλος χορός και όλοι μαζί οι χοροί , ένας δρόμος.Ανάλογα με τη σειρά που το διαβάζει κανείς, ένας άλλος δρόμος κάθε φορά έλεγε ο Υehud-el ismak'i .Eτσι, οι δρόμοι προφανώς γίνονται άπειροι..)

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 02, 2015

Ούτε καν.



Ζευγάρι έμβιων όντων. Μαλλον θηλαστικά.
Χρόνια μαζί, μεγαλώνουν μεγαλώνοντας.
Αγαπιούνται.
Κατά πάσαν πιθανότητα.
Διαθέτουν τις κατάλληλες τρύπες και προεξοχές γι'αυτό
.Ωστόσο,εκείνο με τις τρύπες ανησυχεί,αορίστως.
Κάθε χρόνο , τέτοια εποχή....Κάτι γινόταν κάθε χρόνο, τέτοια εποχή,κάτι.
Οι βροχές επίσης.Ακόμα,τίποτα.
Είχε μάθει να στέκεται πίσω από κείνα τα διάφανα που κάποιες φορές ήταν πολύ δροσερά, άλλοτε απλώς δροσερά και να κοιτάει έξω.Τις βροχές.
Φέτος,τίποτα.
Ούτε η νύχτα,ούτε καν.
Εγιναν βέβαια δοκιμές,πάλι και πάλι.Τα δέρματά τους τρίβονταν μεταξύ τους, κάποια υγρά ενίοτε ανταλλάσονταν κι ύστερα τσαφ!
Παρένθεση, αορίστως.
Μπορεί γι'αυτό.Γι' αυτό που έχει μείνει εκεί από τις περσινές βροχές,εκεί.
Ασάλευτο.Και δροσερό.Απλώς δροσερό.
Ελεγε μέσα του.
Απλώς δροσερό , ούτε καν.
GreekBloggers.com Blogz | Search Engine & Best Posts! Thessaloniki Blogs