Κυριακή, Μαΐου 20, 2018

Μπλουζ Μπουζ

Ηξερα ότι θα'φευγε. Κάτι ο Αύγουστος, κάτι που είχα παίξει κι όλας τα - ισχνότατα- ρέστα μου, ε, το'ξερα, μη ρωτάς.Είπα μια να κάτσω να δω το τέλος,μπα....με τι κουράγια, σκέψου άντερο ο δικός μου που τη βοήθησε κι όλας την άλλη στο μάζεμα κι έκαναν μάλιστα τέτοια σωστή δουλειά που μου 'λεγε μετά "ρε συ...μέχρι τις τρίχες της απ' το μπάνιο μαζέψαμε...ακούς?....τη μπουτάνα!.....".
Ηρως με παντούφλες που λες, την έκανα λαγουδάτα και στα σίγουρα για τη δουλειά.Τσέκαρα δυό φορές και για κλειδιά,μη μείνω απέξω άμα γυρίσω, αφού πια δε θα ήταν κανείς στο σπίτι, να πληρώνω και τα γαμισιάτικα του κλειδαρά,δε λέει.'-Φεύγω", σφύριξα κλέφτικα, '..-γειά σου μωρό!!!" από μέσα, μέχρι να καταλάβω ότι έπαιζε μια μαλακία στην τηλεόραση, είχε κατέβει η ψυχή στον κ....λο μου, ευτυχώς ήμουνα μαθημένος με την αλλοπρόσαλλη, συνήλθα στο δευτερόλεπτο και πάτησα για το ασανσέρ.Εφτασα νεκροταφείο (μη φρικάρεις ρε συ, αυτη ήταν η δουλειά, ένα κωλοσεμινάριο κηπουρικής και καλά του δήμου, να βολευτούμε για το καλοκαίρι κάτι τελευταίοι που είχαμε ξεμείνει από πληροφορικές και βιβλιοδεσίες, μας τις έφαγαν αυτές τα πιό μεγάλα βύσματα και για να μη τους τα πρήζουμε, μας χώσαν όσοι περισσεύαμε, για κηπουρούς στα νεκροταφεία....). Βρήκα τους άλλους, κανα δυό τελειωμένες,κάτι μισότρελοι απ'τα δυτικά κι ο επόπτης μη χ...σω,είχαν χωθεί στο νεκροστάσιο που είχε δροσια και κάνανε μουχαμπέτι.Βγήκε η μέρα τέλος πάντων στα μουλωχτά, μου την έπεσε η μιά η τελειωμένη για μπύρες και τα συναφή....κόλωσα εγώ στα "συναφή" και λέω "άσε Νικολάκη δε μας παίρνει, όλο και θα'χει αφήσει κανα πιοτί στο ψυγείο η ...φυγάς, να βολευτούμε απόψε κι αύριο το ξαναβλέπουμε το πράμα, με πιο καθαρό το ελάχιστο μυαλό μας...", έδωσα λοιπόν κάτι αόριστες υποσχέσεις και γειά σας.Φτάνοντας, έβγαλα κλειδιά και για την πλάκα του πράγματος (βέβαια, αδιόρθωτος πλακατζής, εξαπανέκαθεν που λένε....) πάτησα πρωτα δυο-τρεις φορές το κουδούνι.Βγήκε η γειτόνισα απο δίπλα (στην πόρτα περίμενε?) "κυρ Νίκο εσύ εισαι?", όχι ο Τζωρτζ Μπους - ο νεώτερος- ....."το κορίτσι έφυγε, έχει ώρα...", σώπα καημένη,συγκλονίστηκα τώρα, κάπου εκεί άρχισε να γυρίζει - ευχάριστα- το κεφάλι μου και μάλλον σταμάτησα να την ακούω....αν και οι τελευταίες λέξεις που έπιασα πέφτοντας ήταν "....με λουκάνικα". Νομίζω.

Σάββατο, Απριλίου 28, 2018

ΚΟΛΛΑΖ..

Χάθηκες (γαλανή ως το κόκαλο) , σ' αλλο καλοκαίρι . Και ο χρόνος , ήταν πιά τόσο διάφανος που έτρεμα ότι δε θα τελειώσει ποτε.. ! Ονειρα κι ονειρα ηρθανε - Στα γενεθλια των γιασεμιων - νύχτες και νύχτες στις λευκές αϋπνίες των κύκνων. Μιλώ λοιπόν , γιατί υπάρχει ένας ουρανός που με ακούει .Μιλώ γιατί μιλούν τα μάτια σου . Και δεν υπάρχει θάλασσα , δεν υπάρχει χώρα , όπου τα μάτια σου δεν μιλούν.( Νήσος τις εστίν επί κυμάτων θαλάσσης) . Θα μπορούσα τότε , ώρες ολόκληρες να ρουφώ
την αναπνοή σου αμίλητος - ακούγοντάς σε να μιλάς σαν ήχος βροχής σε λουλούδι-
για θέματα αδιάφορα .Αλλά εσύ πια χάθηκες , σ' άλλο καλοκαίρι. ( Αντ ' αυτών...)

Σάββατο, Οκτωβρίου 07, 2017

Το πουλάω το σπίτι

Περισσεύουν τα μάτια, λιγοστεύουν τα βλέματα.Ποτάμια λέξεις στο βρόντο, κανείς δεν ακούει κανέναν.Τα θυμάσαι τ'αηδόνια στο Μαρμαρά?Μετά,σιωπή.Καιροί της ανάγκης, τότε και τώρα. Στο είχα τάξει, θυμάσαι? "Ασπρη μέρα μαζί μου, μην περιμένεις".Κοίταξες τα παπούτσια σου και χαμογέλασες.Ακόμα χαμογελάς, τα παπούτσια λυώσανε, εσύ άντεξες γαμώντας τα προγνωστικά των μπαγαπόντηδων.Παίζαμε τα ρέστα μας τότε, θυμάσαι?Μας τα πήραν με κάτι κακοφτιαγμένους καραγκιόζηδες κι εσυ εκεί.Παπούτσι,χαμόγελο,τσιμουδιά.Αξημέρωτα, για ινσουλίνες.Με τι να σε σκεπάσω, να' βρεχε ρε γαμώτο λίγη κοτόσουπα, ένα μικρό,ανεπαίσθητο θαύμα,πού χάθηκε όλος ο παράξενος,μεγάλος κόσμος ρε σκυλιά?
Πού ?

Δευτέρα, Μαρτίου 21, 2016

Οι λέξεις και τα πράγματα.Ο πόνος.


Ο πόνος μάτια μου, είναι το μεγάφωνο του Θεού, σ' έναν κόσμο κουφό.

Τρίτη, Μαρτίου 15, 2016

Φάγαμε και σήμερα....

Σαρακοστή.Τσίπουρο απ' το χωριό.Πανωλεθρία θαλασσινών,σαλάτες Μακεδονία,νηστίσιμη φέτα (χωρίς γάλα), νηστίσιμα - πάντα- λουκάνικα (τόφου), εναλλακτικοί κεφτέδες λαχανικών (ε....νηστίσιμοι ασφαλώς!), νηστίσιμα -τύπου- σουβλάκια (σόγιας) , λαγάνες με και χωρίς , φασόλια κλαστερά και δημοτικά γλέντια με διανομή χαλβά και ρετσίνας σε πλαστικό ποτηράκι (οιονεί νηστίσιμο η αλήθεια είναι..).Ηταν και μια συγνώμη στο τέλος αλλά μάλλον κάπου θα παράπεσε.
Ε, με τόσα νηστίσιμα...

Κυριακή, Μαρτίου 13, 2016

Η δικιά μας μαντλέν..

Γεύσεις , μυρωδιές από καμένο βούτυρο (καλό) , η μάννα σιδερώνει στο μεγάλο τραπέζι της κουζίνας, τα φώτα χαμηλωμένα, σιγοτραγουδάει τα παλιακά που της αρέσουν,περιμένει το μπαμπα που πάλι (Δευτέρα για..) άργησε και θα' ρθει κρατώντας για εξιλέωση όχι βέβαια τριαντάφυλλα αλλά μια σακουλάρα φρεσκοσφαγμένο κρέας , κόκκινο κι αυτό και μυρωδάτο, όπως μπορεί ο καθένας. τελικάhttp://www.madameginger.com/%CF%83%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B3%CE%AD%CF%82/syntages-mageirikis/kyrios-piata/%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%AC%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AC%CE%BA%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%86%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%BD%CE%BF-%CE%BC%CE%B5-%CE%B3%CE%B9%CE%B1/
...   

Τετάρτη, Μαρτίου 02, 2016

Παρ' ολίγον τσιμπούκι..

Άκου τώρα, άμα το 'χει το κάρμα σου...Μπαίνει που λες πρωϊνιάτικα , ξανθιά , ντερέκι, κάργα χαμογελαστή νεαρά συνάδελφος στο γραφείο και μου λέει φουριόζα, κρατώντας χαρτί και στυλό στα χέρια :"Λοιπόν! Αύριο στις δυόμιση λέμε εδώ με τα κορίτσια να κανονίσουμε για ένα ΤΣΙΜΠΟΥΚΑΚΙ!  Τι λέτε??..."
 Η αλήθεια , ανατρίχιασα..."τσιμπουκάκι"??....έτσι ξερά??? ...και με ώρα προσέλευσης????... και ξανθιά????? Πω ρε πούστη έχει ξεφύγει πραγματικά η νέα γενιά , άρχισα να σκέφτομαι στο πίσω μέρος,  ενώ - φυσικά- πρόλαβα να ψελλίσω ένα τρομαγμένο αλλά αποφασιστικό "Μέσα είμαι!!!".....
Σχετικά γρήγορα (όλα τα ωραία κρατάνε λίγο....) η κοπελιά κατάλαβε , διόρθωσε "ε....τσιμπουΣάκι έτσι???" (χαμόγελο "τα σκάτωσες τώρα!") και την έκανε αφού με καταχώρησε στη λίστα της...
Ρε πούστη , στο παρατσάκ ....! σκέφτηκα μάλλον θλιμμένα. Πάμε γι' άλλα.....
GreekBloggers.com Blogz | Search Engine & Best Posts! Thessaloniki Blogs